Page 37 - VA06_2021

De door de architecten beoogde openheid en transparantie waren –
in de periode voor de oliecrisis van de jaren ‘70, toen energiezuinig-
heid nog geen belangrijk onderwerp was – ook ’s avonds duidelijk
herkenbaar.

Op 16 oktober 1968 werd de eerste steen van het ‘Huis der Ge- kers van de open avonden met bewondering bekeken en be-
meente’ gelegd door toenmalig burgemeester Renken. treden. Toenmalig burgemeester Bergh nam de gelegenheid te
baat om ten overstaan van de nieuwsgierige burgers nog eens
toenmalig wethouder Bibo) opleverde – maar bijvoorbeeld ferm te benadrukken, dat het nieuwe gemeentehuis met ‘Am-
ook met de kosten: mijn bouw kostte destijds ongeveer 7 fihal’ volop de mogelijkheid bood voor allerhande culturele
miljoen gulden, toen (en nu) een fortuin. Over de kosten van activiteiten. We kunnen met trots zeggen dat Epe met mij een
mijn marmeren vloer en het ‘snoepreisje’ naar een Italiaanse Stopera kreeg, lang voordat er in de hoofdstad een verrees.
marmergroeve werden in 1969 zelfs Tweede Kamervragen
gesteld! Bovendien was er onder de bevolking kritiek op het Anglofiele acrobaten
feit dat er een serie gebouwen rond de Markt afgebroken Wat burgermeester Bergh zei, daar was geen woord aan
moest worden om mijn bouw mogelijk te maken. Tenslotte gelogen. Politiek en burgerondersteuning vormden en vormen
was niet iedereen in de gemeente het eens met het feit dat natuurlijk mijn belangrijkste functie. Maar ook cultuur heeft
ik in Epe kwam te staan. “Als ze een gemeentehuis in Emst inderdaad altijd een belangrijk onderdeel uitgemaakt van de
hadden gebouwd, dan waren we twee miljoen goedkoper uit activiteiten binnen mijn muren. In de Amfihal hebben in de
geweest”, zo noteerde een journalist destijds uit de mond van loop der jaren bijvoorbeeld ontelbare voorstellingen plaatsge-
een boze burger – vermoedelijk een Emstenaar. ‘Dan had het vonden. En de opvallende expositieruimte ‘De Ring’, centraal
tevens centraal in de gemeente gelegen’. in het gebouw (gelegen onder de ronde raadzaal) heeft sinds
1971 heel wat kunsttentoonstellingen gehuisvest.
Maar gelukkig verstomde de kritiek redelijk snel. Dat is onder Andere typische stukjes cultuur, die zich in de loop der jaren
meer te danken aan de vier ‘open avonden’ die het gemeen- in of rond mij afspeelden, zijn natuurlijk de ontvangst van
tebestuur van 15 tot en met 18 maart 1971 organiseerde om Sinterklaas en het defilé van de Avondvierdaagse, die al jaren
het nieuwe ‘Huis der Gemeente’ aan de bevolking te presente- plaatsvinden op mijn bordes. En nu ik het toch over mijn
ren. Er kwamen veel mensen op af om binnen mijn muren te bordes heb: ook sportactiviteiten werden er wel eens uitge-
genieten van allerhande activiteiten, ten beste gegeven door voerd. Ik herinner me goed dat midden jaren ’80 een groep
verenigingen uit alle dorpen. Mij staat nog helder een artikel skateboarders regelmatig mijn bordes gebruikte om halsbre-
in de toenmalige krant Veluws Nieuws voor de geest, waarin kende toeren uit te halen. Onder het uitroepen van de slogan
veel aandacht was voor de goedbezochte optredens. Het wa- ‘skateboarding is not a crime’ imiteerden zij allerlei trucs, die
ren gezellige avonden, zo gezellig dat er destijds gefluisterd zij waarschijnlijk oppikten uit Amerikaanse skateboardfilms.
werd, dat er de volgende ochtend beschonken ambtenaren in Ambtenaren en bezoekende burgers waren begrijpelijkerwijs
een aantal kasten werden aangetroffen. niet altijd gelukkig met de herrie van de jonge anglofiele
Ik herinner me verder ook de verbazing van de bezoekers
over het ruime amfitheater, dat door de architecten in mij
voorzien was. De karakteristieke ‘luie trap’, die tot op de dag
van vandaag een belangrijk en opvallend onderdeel vormt
van mijn interieur, werd door de bijna zevenduizend bezoe-

Tijdens de bouwperiode 1968-1971 werd langzamerhand de karak- Eind jaren ’80 kreeg het gemeentehuis een niet door iedereen
teristieke ‘cilinder’ op het dak van het gemeentehuis herkenbaar. gewaardeerde uitbreiding aan de noordgevel.
VA-KRANT DE REGIO CENTRAAL | 37