Page 36 - VA06_2021

Het Eper

gemeentehuis vertelt

Op de Veluwe staan veel gebouwen met een rijke geschiedenis. Hoe verliep deze
geschiedenis en wat valt er allemaal over die gebouwen te vertellen? Dit verhaal
gaat over het gemeentehuis in Epe. Het markante pand, dat onlangs Abraham zag
en momenteel bovendien weer een ingrijpende verbouwing ondergaat, vertelt
zelf over zijn historie.

Karakteristiek pand, niet meer weg te denken uit het Eper centrum: het gemeentehuis.

Ik ben sinds begin jaren ’70 hoofdzetel van het Eper gemeente- probeer mij zo bescheiden mogelijk op te stellen, lukt het me
bestuur en zonder twijfel een van de bekendste gebouwen in blijkbaar niet om onopgemerkt te blijven.
Epe. Ik val op, niet in de laatste plaats vanwege mijn afmeting,
mijn grijs-groenige kleur en mijn karakteristieke ‘hoge hoed’: Smaak
de ‘cilinder’ op mijn dak, waarin de raadszaal geplaatst is. Het was in maart 1971 nogal een verandering voor de gemeen-
Ik sta nu al heel wat jaartjes prettig op mijn plek, tussen het te Epe om van het oude gemeentehuis – tegenwoordig het
Eper Marktplein en het Dr. Loeffpark. Maar nog altijd zet ik onderkomen van Grand Café Cornelis – te moeten verhuizen
de tongen in beweging. Epenaren zijn aan me gewend en zijn naar het nieuw gebouwde ‘Huis der Gemeente’, ontworpen
in de loop der jaren (hoop ik) zelfs een beetje van me gaan door de architecten Hondius en Van Wijngaarden. En ik moet
houden. Maar onder de vele toeristen die jaarlijks naar Epe eerlijk zijn: ik viel zeker niet meteen bij iedereen in de smaak.
komen, hoor ik nog regelmatig gesprekken over mij. Niet Dat had niet alleen te maken met mijn opvallende uiterlijk
zelden klinkt er verbazing door in die stemmen. Hoewel ik – die mij onder meer de bijnaam ‘de Silo van Bibo’ (naar
36 | DE REGIO CENTRAAL VA-KRANT