Page 26 - VA01_2021

den – en ook werd er een begin gemaakt bij ziekte. Die zorg en aandacht zijn erg
met de automatisering. Daarnaast kwam prettig. Nu merk ik dus vanuit een heel
er in die periode meer nadruk op de on- andere positie hoe waardevol en nuttig
dersteuning van ouderen, bijvoorbeeld het werk is dat we samen hebben ver-
via maaltijdbezorging, ouderenvervoer richt bij SWO/E.”
en het installeren van alarmsystemen.
Kees is nog steeds met enige regelmaat
te vinden in de buurt van Epe. “In 2001
hebben we een chaletje gekocht op
‘Ik ben hier met open camping de Scheepsbel bij Nunspeet”,
armen ontvangen. Dat vertelt hij. “We wilden een plek hebben
in Nederland waar we ons thuis voe-
maakt zo’n grote stap len. We gaan daar geregeld naar toe en
makkelijker’ ontmoeten daar dan ook mijn kinderen,
kleinkind en de Nederlandse vrienden.
Ook de kinderen en kleinkinderen uit
Ierland gaan daar af en toe naartoe en
voelen zich er een beetje thuis.”
Dankzij een grote groep enthousiaste Wanneer hij in Nunspeet is – hetgeen
vrijwilligers hebben we veel goed werk afgelopen jaar vanwege de coronacrisis
kunnen verrichten.” Kees glimlacht. “Ik helaas niet mogelijk was – bezoeken
Een wandelpad met bloeiende gaspeldoorn, ben nu op een leeftijd gekomen dat ik Kees en zijn vrouw onder andere de
vlak bij Kees’ huis. zelf in de doelgroep van de ouderen val. vrienden in de gemeente Epe, waar-
Ook hier in Ierland is er ondersteuning onder de nauwe contacten die hij in
Van die beslissing heeft hij geen mo- van vrijwilligers, die bijvoorbeeld bellen de loop der jaren opbouwde binnen
ment spijt gehad, hetgeen volgens Kees
overigens mede te danken is aan de
familie, zowel de familie van zijn Ierse
vrouw – met wie hij in 2007 trouwde
– als zijn eigen familie in Nederland.
“Iedereen is heel positief en ik ben hier
met open armen ontvangen en in de fa-
milie opgenomen. Dat maakt zo’n grote
stap een stuk makkelijker.”
Kees is in Ierland bepaald niet bij de
pakken gaan neerzitten. In Nederland
was Kees onder meer 21 jaar werkzaam
als directeur van het tegenwoordige
Koppel/Swoe; in Ierland bekwaamde
hij zich op andere vlakken. “Ik heb een
cursus informatica gedaan en ben com-
puterles gaan geven, onder meer aan
ouderen”, vertelt hij enthousiast. “Ook
heb ik Nederlandse les gegeven aan een
taleninstituut en geef ik rondleidingen
in Dublin aan Nederlandse en Vlaamse
toeristen. Het heeft mij erg goed ge-
daan dat ik mij in Ierland heb kunnen
ontwikkelen op andere vlakken dan het
welzijnswerk voor ouderen.”

Vrijwilligers
Daarmee bedoelt Kees overigens zeker
niet dat hij het welzijnswerk in Epe zat
was. Hij kijkt nog altijd met veel plezier
terug op zijn jaren bij SWO/E. “Ik heb 21
jaar in Epe gewoond: van augustus 1978
tot september 1999. In die periode was
ik directeur van SWO/E en hebben we
veel moois kunnen doen. In de eerste ja-
ren was het een stichting in opbouw. Er
was bijvoorbeeld ruimtegebrek – waar
we dus een oplossing voor moesten vin- Kees heeft helemaal zijn draai gevonden in Ierland.
26 | HOE ZOU HET GAAN MET...? VA-KRANT