Page 29 - VA08_2021
P. 29
‘Met mijn zadeldak lijk ik erg veel op mijn broers en zussen langs de kust van Friesland en Groningen’.
Johannes de Doper – nogal toepasselijk natuurlijk in deze wa- weest om de hoogte van koor en schip gelijk te maken. Maar
terrijke omgeving. Omstreeks dezelfde tijd kwam ik dankzij de Godzijdank is dat niet gebeurd; want ik ben erg gehecht aan
bisschop van Utrecht op eigen benen te staan. Dat wil zeggen: mijn mooie uiterlijk! En dan heb ik het natuurlijk niet alleen
in diezelfde periode werd mijn gemeente in opdracht van de over mijn karakteristieke koor en schip, maar bijvoorbeeld
bisschop losgemaakt van de kerkelijke gemeente in Epe. Wat ook over de mooie omlijsting van mijn ingang, de trapsge-
was ik blij! Eindelijk echt ‘het huis uit’. wijze afgedekte galmgaten en de rondboog friezen op draag-
Zoals u zult begrijpen, heb ik in mijn lange, lange bestaan stenen in de noord- en zuidgevel. Ook zij dragen bij aan mijn
het nodige meegemaakt. Dat is alleen al te zien aan mijn eigen karakter.
uiterlijk: ik ben gedurende verschillende perioden tot stand Ik heb trouwens overal familie. Met mijn zadeldak lijk ik erg
gekomen en mijn uiterlijk wordt dan ook gekenmerkt door veel op mijn broers en zussen langs de kust van Friesland en
verschillende bouwstijlen. En al zeg ik het zelf: juist door die Groningen. Ook de gelijkenissen met mijn neven en nichten in
mooie variatie zie ik er heel aantrekkelijk uit voor iemand Duitsland en Denemarken is opvallend. Dat is onder meer te
van mijn leeftijd. Kijk mijn mooie Romaanse toren toch eens danken aan de Friese schippers, die tufsteen aanvoerden van-
fier en rechtop in de wind staan! Samen met de zijruimten uit Duitsland en ter kerke gingen langs de IJssel. Op die manier
vormt mijn toren één geheel. Of let eens op mijn schip, die hadden zij grote invloed op de bouw van onze kerkenfamilie.
in verschillende periodes tot stand is gekomen en vele, vele
generaties Vorchtenaren behalve geestelijke bescherming ook Kroon
beschutting heeft geboden tegen regen en wind. Och, als ik Ik word vaak geroemd om de eenvoud van mijn interieur.
toch denk aan die eindeloze reeks met kerkdiensten die in de Ook daar ben ik blij mee; hier op de grens van Gelderland en
loop der eeuwen in mij plaatsvonden, word ik zelfs een beetje Overijssel hebben we het nu eenmaal niet zo hoog in onze
emotioneel; wat is het mooi om de Vorchtense gemeenschap bol. En ook veranderen we alleen als het echt nodig is; veran-
al zolang te kunnen dienen! deren om het veranderen doen ze maar ergens anders! Mijn
preekstoel dateert dan ook al uit 1630 en ook de kerkbanken
Familie gaan ondertussen al heel wat jaartjes mee: zij werden in 1853
Maar komaan, laat ik niet te sentimenteel worden. U wilt vast geplaatst. In het midden van de 19e eeuw werd ik trouwens
meer horen over mijn bouwgeschiedenis. Welnu, wat dat helemaal gerestaureerd: toen werden mijn muren bepleisterd.
betreft wil ik u zeker vertellen over mijn Gotische koor, dat Mijn orgel, dat gebouwd werd door de Kamper orgelbouwer
te vinden is aan mijn oostkant, de kant die in de richting van Jan Proper, dateert uit 1888 en werd tussen 1965 en 1967
de IJssel wijst. Dit koor is opvallend, omdat het hoger is dan grondig gerestaureerd. En in 1929 kreeg ik elektrisch licht.
het schip. Dat geeft mij mijn karakteristieke uiterlijk. Het koor Er is ook daarna nog wel eens aan mij ‘gesleuteld’, maar altijd
werd in de 15e eeuw gebouwd. Er zijn weleens plannen ge- met respect voor mijn eigenheid. Zo kreeg ik op een gegeven
VA-KRANT DE REGIO CENTRAAL | 29

