Page 5 - VA05_2023

baar ze is voor alle hulp die ze heeft Hulp accepteren
gekregen en nog steeds krijgt. Maar ze “Die eerste dagen ontmoetten we zoveel
wil ook laten weten dat de oorlog nog mensen. Alle buren kwamen langs om te
steeds gaande is. Dat de situatie daar vragen of ze iets voor ons konden doen.
nog elke dag ontzettend gespannen is. We werden meegenomen naar de markt,
Dat ook haar man en haar vader nog zodat we wisten waar we bijvoorbeeld
steeds in gevaar zijn, vanwege hun werk groente, brood en andere levensmid-
in en voor het leger. delen konden kopen. Iedereen was heel
erg lief voor ons.” Ook de eigenaren
De vlucht van het huis kregen een belangrijke rol
Nastia woonde met haar man Oleh (31) in het leven van het gezin. “De eigena-
en de tweeling in een flat in de hoofdstad resse van het huis kan niet meer thuis
Kiev. Ze werkte daar als hoofd van de wonen. In overleg met haar en haar drie
afdeling Registratie bij de gemeente en kinderen mogen wij hier nu wonen. Nu
haar man was manager bij een auto- vieren we belangrijke momenten met
bedrijf. Ze hadden het goed, totdat de hen samen. Ze zijn echt familie gewor-
oorlog uitbrak. Nastia vluchtte met haar den.” Nastia was altijd iemand die graag
kinderen naar een kelder van vrienden, voor anderen klaarstond. Een onafhan-
ergens in de buurt van Kiev. In een ruim- kelijke en sterke vrouw, die prima haar
te van 5 bij 7 meter schuilden wel twintig eigen boontjes kon doppen. “Ik heb echt
mensen. Na 7 dagen was het voor Nastia moeten leren om hulp van anderen te
duidelijk dat ze hier niet konden blijven. vragen en te accepteren. Soms had ik
Het geweld, de sirenes, de bommen; het het gevoel dat ik geen handen en geen
was dagelijkse kost en leverde enorm
veel stress op. Uiteindelijk vluchtte ze Anastasiia’s man, Oleh, heeft een baan als
met haar kinderen in een helse treinrit manager bij de Militaire Unie van de strij-
naar het westen van Oekraïne, op een ‘Je realiseert je pas dende broederschap van Oekraïne.
paar kilometer afstand van de Poolse
grens. In het huis van een bevriende wat je had, als je het dagen worden hier afgeteld naar het
dominee vond ze een nieuwe plek om te niet meer hebt’ moment dat ze weer mogen”, vertelt
blijven. Ook hier verbleven zo’n twintig Nastia met een grote glimlach, die zelf
mensen. “Volwassenen, kinderen, dieren; ook wekelijks danst bij MDC. “Mijn
we zaten allemaal op elkaars lip. Dat was kinderen zijn mijn motivatie in alles.
heel heftig.” Nastia vertelt het met tra- Kinderen horen geen stress te hebben.
nen in haar ogen. Iets wat vaker gebeurt voeten had. Zo machteloos voelde ik Ze moeten zich veilig voelen, plezier
tijdens het gesprek. “Op een gegeven me.” Gelukkig zijn er heel veel mensen hebben, gelukkig zijn. Ja het liefst ga
moment kreeg ik via een vriend van mijn die Nastia en andere vluchtelingen ik weer terug naar Oekraïne, maar dat
man een telefoonnummer van een vrij- bijstaan. “Ik weet dat het ook voor de gaat gewoon echt niet. Al die mensen,
williger uit Epe. Daar heb ik een bericht Nederlanders heel moeilijk was dat we de school, de sportverenigingen, ieder
naar gestuurd. De reactie die ik kreeg ineens met zoveel mensen kwamen. Het draagt op z’n eigen manier een steentje
zorgde voor een heel klein lichtje aan is zo knap hoe er in korte tijd zoveel bij aan het geluk van mijn kinderen.
het eind van de lange donkere tunnel. geregeld en georganiseerd werd.” Dat is enorm waardevol en daar ben ik
Er werd me gezegd dat er voor ons een iedereen zo dankbaar voor.”
veilige plek was in Epe. Dat ontroert me De tweeling
nog steeds. Ik kreeg niet meteen allerlei Mark en Arina gaan in Vaassen naar Aan het werk
regels of instructies door. Ik kreeg door school. Ze zitten nu in groep twee. Het Zowel Nastia als Irina zijn inmiddels
dat we daar veilig waren. En dat was is fijn dat ze elkaar hebben. Mark is een aan het werk. “Toen we hier net waren
op dat moment het allerbelangrijkste.” open joch, hij heeft zich de taal snel was het bouwen aan een goede basis
Nastia liep met haar moeder, de tweeling eigen gemaakt. Bij Arina gaat het iets voor de kinderen mijn belangrijkste
en één rugtas de grens met Polen over. minder snel, maar ook zij heeft haar missie. Het was best een moeilijke en
Ze bemachtigde vier van de gratis tickets plekje gevonden. “De juffen van de kin- lange weg, maar het is gelukt. Pas toen
die Wizz Air ter beschikking stelde en deren zijn zo lief. Ze hebben echt heel kon ik kijken naar wat ik nodig had. Ik
vloog naar Eindhoven, om vervolgens goed begrepen dat de kinderen heel heb online cursussen gevolgd, ben nog
door te reizen naar Apeldoorn. “Daar veel stress hadden. Ze kregen echt de steeds dagelijks bezig met het leren van
ontmoette ik Karin. Zij haalde ons op. kans om eerst weer wat te ontspannen de Nederlandse taal en heb in de zomer
Het was het eerste echte contact dat ik en te voelen dat ze veilig waren. Ook de als vrijwilliger gewerkt bij de zomer-
had in Nederland. Van Karin kreeg ik ook andere mensen op school en de kinde- school.”
die appeltaart.” Nastia, haar kinderen en ren om hen heen hebben hen heel goed Door het lezen van de krant, haar
moeder verbleven een aantal dagen in opgevangen. Het is hier thuis inmiddels kinderen voor te lezen uit Nederlandse
Emst, terwijl vrijwilligers op zoek gingen een komen en gaan van vriendjes en kinderboeken en het kijken van kinder-
naar woonruimte voor hen. Die werd vrij vriendinnetjes. Heel gezellig!” programma’s op tv spreekt ook Nastia
snel gevonden, in Vaassen. Een mooie Naast school hebben de kinderen ook steeds beter Nederlands. Sinds het
plek, waar ze vandaag de dag nog steeds beiden een sport gevonden. Arina danst begin van dit jaar heeft ze een betaalde
wonen. bij MDC en Mark voetbalt bij VIOS. “De baan. “Mijn moeder werkt bij restaurant

VA-KRANT ZORG & WELZIJN | 5