Page 13 - VA03_2023

sen op het terrein voor een paardenwa-
gen om vuilnis op te halen. Ze liepen als
paarden voor de kar. Puur om ze moe
te maken, zodat ze hun energie kwijt
konden. Ik vond het mensonterend en
verschrikkelijk. Daar heb ik geleerd om
dankbaar te zijn voor mijn gezondheid
en mijn gezonde verstand. Mijn vader
zei altijd: ‘Hout in de kachel, eten op je
bord en een bed om in te slapen. Meer
heb je niet nodig’. Zo zie ik het ook.”

Puinhoop
Gait Jan vervolgt: “Ik heb veel in Utrecht
op Kanaleneiland gewerkt. Ze hadden
daar graag schilders uit het oosten van
het land. Die waren iets gemoedelijker
en dan was er minder trammelant.
Je zag van alles. Ook veel ellende en
dingen die, in mijn optiek, niet door de
beugel konden. Vrouwen die de hele “Het geeft mij veel voldoening als ik een mooi stukje werk kan afleveren.”
dag door mannen ontvingen om een
zakcentje bij te verdienen. Meestal was Soms mis ik de menselijke maat. Als ik hij, terwijl hij gaat staan en voordoet
het bij mij ‘horen, zien en zwijgen’. ergens schilder, dan vind ik het normaal hoe je de hoek van de ladder bepaalt
Eén keer heb ik er iets van gezegd. Dat dat je even een praatje maakt met de door de armen te strekken en de sche-
was bij een gezin hier een paar dorpen klant. Maar andersom is dat ook zo. Als nen tegen de onderste sport te plaatsen.
verderop. Moeder was aan de drank de schilder bij jou aan het werk is en die “Vroeger was het nog echt een ambacht.
en het was één grote puinhoop in huis. doet zijn best om er iets moois van te Je begon met het schoonmaken van het
Het stonk er verschrikkelijk. Maar ik maken, dan is het toch normaal dat je houtwerk. Daarna volgden het gronden
had vooral te doen met de dochter, even met hem praat?” en het inpuimen van die grondverf. Met
een meisje van een jaar of 8. Zij moest puimsteen (vulkanisch gesteente) wreef
haar eigen eten klaarmaken en haar Eigen verantwoordelijkheid je de natte grondverf in het hout voor
eigen kleren wassen. Op een gegeven In al die jaren schilderen, werkte hij zo- een betere hechting, daarna stoppen en
moment kon ik het niet meer aanzien en als gezegd 30 jaar in loondienst. “Ik heb plamuren. Dan volgde het voorlakken,
zei tegen de vader: ‘Zou je er niet eens bij veel bedrijven gewerkt. Soms maar het schuren en tenslotte het aflakken.
wat aan doen?’ Hij keek me aan alsof dat een weekje. Als het me niet beviel, dan Vroeger kreeg je tijd om een mooi stukje
een heel vreemde vraag was. ‘Je moet was ik zo weer weg. Soms omdat je met werk te leveren. Nu moet het allemaal
je er niet mee bemoeien’. Nu heb je sneller. Schuren bijvoorbeeld, dat gaat
instanties waar je naartoe kunt bellen, nu met de machine, maar dat is hele-
maar toen was dat nog niet zo bekend. maal niet goed voor het eindresultaat.
Ik had geen idee waar je met dit verhaal Een schuurmachine maakt veel toe-
naartoe moest, maar ik heb er wel vaak ‘Je bent altijd ren en daardoor wordt de verflaag te
aan teruggedacht.” warm en ontstaan er blaren, die je pas
verantwoordelijk voor ziet na het afronden van het werk. Ik
Mensenkennis je eigen situatie’ schuur nog altijd alles met de hand en
Na 54 jaar schuren, plamuren, gronden, ik schilder zonder afplakken. Een echte
voorlakken en aflakken kijkt hij vooral ambachtelijke schilder, die schildert uit
terug op veel positieve contacten. de hand. Afplakken is daarbij niet nodig.
“Ik ben graag onder de mensen. Als Sterker nog, op het moment dat ik moet
schilder doe je veel mensenkennis op, afplakken, stop ik ermee”, zegt Gait Jan,
tenminste als je er open voor staat. ongezonde stoffen werkte of in onveilige die bepaald niet wil beweren dat vroeger
Als mensen mij voorliegen, dan heb ik situaties. ‘Ik ben Dul en Dul is Dul en alles beter was. “De verf op waterbasis
dat zo in de gaten. Ik praat graag met die wil nog langer leven dan vandaag’. is voor de schilder een hele verbetering;
mensen, maar laat me nooit in de hoek Je bent altijd verantwoordelijk voor je tenminste voor wat betreft zijn gezond-
praten. Ook niet door de notarissen en eigen situatie.” heid. Deze verf wordt ook steeds beter.
artsen waar ik schilder. Ik ben dan wel Al schilder ik zelf nog heel graag met
een gewone schilder, maar ook ik heb Inpuimen verf op terpentinebasis. Je voelt meer
mijn eigen principes en ideeën”, zegt Naast de omgang met mensen geeft weerstand en als je het goed doet, dan
de Epenaar, terwijl hij opstaat en een ook het ambacht hem veel voldoening. is één streek genoeg, waarna de verf
kaartje pakt dat hij onlangs van een “Schilderen is een beroep dat nog prachtig dicht vloeit.”
klant kreeg en waarop hij bedankt wordt weleens onderschat wordt. Het geeft mij
voor zijn schilderwerk en aangename veel voldoening als ik een mooi stukje
gezelschap. “Kijk, dat vind ik mooi. werk kan afleveren. Het begint met het Tekst en foto’s: Gerrit Tenkink
Toch een teken dat de klant tevreden is. goed neerzetten van de ladder”, vertelt
VA-KRANT MENS & WERK | 13