Page 26 - VA03_2021

De eerste steen voor het huidige schip werd gelegd in 1852.
Het oude schip van de dorpskerk, dat in 1852-1853 vervangen werd
door het huidige schip. om te vertellen dat het orgel ouder is dan mijn huidige schip:
ook in mijn vorige schip stond ditzelfde orgel al. Het werd
Vervolg van pagina 9. al in 1821 gebouwd door orgelbouwer Jacobus Armbrost uit
Haaksbergen. Als ik het me goed herinner, hebben werklui
Denk trouwens niet dat het hier in Vaassen sindsdien alleen tijdens de bouwwerkzaamheden in 1852-1853 een speciale
maar haat en nijd was tussen katholieken en protestanten! stellage gebouwd om het orgel te beschermen tegen weersin-
Zoals iedereen kan zien op de grafplaquette die vandaag de vloeden. Ik herinner me nog goed dat het orgel speelde toen
dag in de noordelijke binnenmuur van mijn schip gemetseld dominee Nijhoff de eerste steen van het huidige schip legde.
is, werden de leden van de katholieke familie Isendoorn à
Blois – inderdaad: de adellijke bewoners van kasteel Cannen- Ook na 1853 heb ik veel beleefd; teveel om op te noemen
burch – ook na mijn overgang tot het protestantisme gewoon eigenlijk. Ik herinner me onder meer dat mijn toren in 1862
hier begraven. Protestanten en katholieken gingen in Vaassen grondig gerestaureerd werd – het jaartal staat daarom nog
in harmonie met elkaar om, net als tegenwoordig. altijd op mijn toren te lezen. Ook ben ik in de 20e eeuw nog
enkele malen uitgebreid, bijvoorbeeld in 1934 met de kerken-
Schip raadskamer en later met een ruimte waarin de verwarmings-
Ik kan honderduit vertellen over alles wat ik in de loop der ketel werd ondergebracht. In de jaren ’60 werd het interieur
eeuwen zoal heb meegemaakt. Maar misschien bent u zo vernieuwd en werd ik moderner aangekleed. Aan het einde
langzamerhand wel benieuwd naar het moment dat ik mijn van de jaren ’70 is opnieuw groot onderhoud gepleegd aan
huidige vorm kreeg? Zoals ik al zei stamt mijn toren uit de mijn toren.
15e eeuw. Maar mijn schip met de kerkzaal is wat jonger: op In 2013 ben ik grondig gerenoveerd, waarbij enkele oude
woensdag 19 juni 1852 legde dominee ds. Jonathan Bastiaan glas-in-lood-ramen in ere zijn hersteld en ook de kerkenraads-
Nijhoff er de eerste steen voor en op 16 mei 1853 werd het kamer weer zijn oorspronkelijke interieur kreeg. En in mijn
schip officieel ingewijd. Zoals iedere bezoeker van Vaas- schip werden de wat hard rechte kerkbanken uit de jaren ’60
sen sindsdien kan zien, kenmerkt mijn schip zich door een toen vervangen door comfortabele stoelen, die sindsdien in
typisch protestantse soberheid. Toch ben ik ook voorzien van een halve cirkel rond de kansel van de dominee opgesteld
een aantal mooie ornamenten, bijvoorbeeld op de hoekpun- staan.
ten van mijn schip en als versiering rond mijn belangrijkste
ingangen. Harmonie
Ook in mijn interieur valt er trouwens het nodige te genieten. Ik begin een beetje vermoeid te raken van het vele vertellen
Vooral het orgel vind ikzelf erg mooi. Misschien is het leuk over mijn lange geschiedenis. Toch wil ik u één anekdote
niet onthouden: het verhaal over de nieuwste kerkklok, die ik
kreeg in 2004. Toen een van mijn drie klokken aan het begin
van de 19e eeuw kapot ging en niet meer welluidend klonk,
werd deze verwijderd. Zo’n 200 jaar later maakte Heymen
van ’t Einde – gedurende meer dan 60 jaar organist van mijn
gemeente – zich sterk voor het aanschaffen van een nieuwe
klok. Helaas heeft hij de installatie van deze klok net niet
meer mogen meemaken, maar zijn familie heeft mij in 2004 de
nieuwe klok geschonken. Vaassen kan sindsdien met de re-
gelmaat van de klok genieten van een harmonieuze drieklank:
doordat Heymen van ’t Einde koos voor een nieuwe klok in
de toon Fis, produceren mijn drie klokken in samenklank het
zuivere D groot-akkoord. Het is een uitdrukking van de harmo-
nie, die naar ik hoop tot in lengte van jaren kenmerkend zal
blijven voor de hele Vaassense gemeenschap.

De dorpskerk is voorzien van een aantal mooie ornamenten, bij- Tekst: Wim van ’t Einde en Henk-Jan Hoekjen
voorbeeld op de hoekpunten van het schip en rond de belangrijkste Foto’s: Wim van ’t Einde, Rijksmuseum
ingangen.
26 | DE REGIO CENTRAAL VA-KRANT