Page 31 - VA01_2022

in mijn huidige renovatieplannen. Maar
voordat ik daar nog iets meer over ga
vertellen, wil ik eerst nog wat zeggen
over de lange periode van 1978 tot
nu. Soms hoor ik weleens zeggen dat
sinds eind jaren ‘70 de verpaupering
heeft toegeslagen. Maar daar ben ik het
helemaal niet mee eens! Natuurlijk: ook
ikzelf ben niet blind voor het achterstal-
lige onderhoud. Maar dat betekent niet
dat mijn bestaan de afgelopen decennia
nutteloos is geweest. Integendeel zelfs!
Ik heb in de loop der jaren onderdak
geboden aan huurders van divers
pluimage. Hoewel mijn uiterlijk in die
periode misschien wat achteruitging,
brandde mijn innerlijke vuur mede
dankzij die huurders volop. Wat genoot
ik van de muzikaliteit, van de tuinfees-
ten, van de kameraadschap van de
Architect Dalmolen ontwierp het gebouw in kenmerkende 17e eeuwse stijl. vriendengroepen die elkaar in de loop
der jaren onder mijn dak troffen, en van
Vervolg van pagina 29. lijke Gist- en Spiritusfabriek Delft, die het spelcomputermuseum dat ik ruimte
mij gebruikte als vakantieverblijf voor mocht bieden. Een gebouw hoeft niet
gezellig verkeer voor de inwoners zelf’. z’n personeel. Daarnaast behield ik mijn altijd netjes, saai en doorsnee te zijn om
De eerste jaren ging dat goed, maar aan hotelfunctie. Ook bood ik in die periode een bijdrage te kunnen leveren aan het
het eind van de jaren ‘40 merkte ik dat regelmatig onderdak aan de gemeente- sociale leven in dit mooie dorp!
het aantal bezoekers langzaam terug raad. Dat dankbare werk deed ik met
begon te lopen. Dat had overigens ook plezier, totdat ik eind 1955 weer een Monument
te maken met het feit dat er op het nieuwe eigenaar kreeg. Na een ‘open- En nu sta ik dus voor weer een nieuw
tegenover mij gelegen spoor vanaf die bare vrijwillige verkoping’ van ‘het zeer hoofdstuk in mijn lange geschiedenis.
tijd alleen nog maar goederen vervoerd bekende en gerenommeerde hotel-café- Mijn eigenaar Van Norel werkt daarbij
werden. En goederen gaan natuurlijk restaurant Herberghe In ’t Waeghuys’ samen met de gemeente Epe. Want o
niet naar een herberg voor een hapje, werd ik eigendom van de familie Slebos ja, dat had ik nog helemaal niet verteld:
een drankje of een bed… uit Elburg. Mijn horeca-carrière was ik ben sinds 2012 een gemeentelijk
daarmee definitief ten einde. In de vele monument! Dat betekent dat ik ook
Mode jaren die volgden was ik een ‘Mode-insti- na de renovatie als mezelf herkenbaar
Vanwege de steeds slechtere opbrengst tuut’ en daarna een ‘Confectie Centrale’. zal blijven. Er zal natuurlijk best het
deed Gudde mij na enkele jaren van de Ook verloor ik toen trouwens een deel nodige aan mij moeten veranderen om
hand. Ik werd eigendom van de Konink- van mijn naam: mijn nieuwe eigenaren mij helemaal klaar te maken voor een
gingen mij simpelweg ’t Waeghuys noe- nieuw hoofdstuk in mijn afwisselende
men. En bij het werven voor personeel bestaan. Maar tegelijkertijd zal mijn
typeerden ze mij als ‘een prettige werk- karakter waar mogelijk zoveel moge-
kring voor meisjes’. Die ‘nette meisjes’ lijk behouden blijven. Ik hoop dat snel
hebben in de loop der jaren heel wat duidelijk wordt wat ik in de toekomst ga
kledingstukken gemaakt. Terugkijkend betekenen! Mijn renovatie is niet alleen
op alles wat hier binnen mijn muren mooi voor mijzelf, maar natuurlijk ook
genaaid werd, kan ik een glimlach niet voor al die Epenaren die in de loop der
onderdrukken. Het is vertederend om jaren een beetje aan mij gehecht zijn
je te herinneren hoeveel verschillende geraakt. Want zoals de journalist van
kledingstijlen er in de loop der jaren de de Eper Courant in 1941 al zei: ‘Ieder
revue gepasseerd zijn. Mensen wisselen rechtgeaard Epenaar heeft uit den aard
nogal eens van voorkeur. Gelukkig gaan der zaak groote belangstelling voor alles
gebouwen in de regel langer mee dan wat ons dorp betreft en meer speciaal
kleren! voor nieuwe gebouwen die het dorps-
beeld min of meer wijzigen’. Ik durf het
Muzikaliteit best zelf te zeggen: wat er ook precies
Ook aan mijn mode-avontuur kwam een aan mij zal gaan veranderen, één ding
einde. In 1978 werd ik eigendom van No- staat als een paal boven water: Epe
berkom, een combinatie van de bouw- zonder ’t Waeghuys is Epe niet!
bedrijven Van Norel uit Epe en Berkhof
Lange tijd was ’t Waeghuys een mode- uit Oene. Tot op de dag van vandaag is Tekst en actuele foto’s: Henk-Jan Hoekjen
instituut. Het woord staat nog altijd te lezen de Van Norel Bouwgroep mijn eigenaar. Historische foto’s: Streekarchief Epe,
boven de deur. En deze eigenaar speelt een grote rol Hattem en Heerde
VA-KRANT DE REGIO CENTRAAL | 31