Page 25 - VA01_2022
P. 25

werkte toen met hem samen in het be-
     drijf. Hij is eind 2014 overleden en ik heb
     toen de taken overgenomen. Ik zie me-
     zelf ook niet echt als boswachter, maar
     meer als bosbeheerder. Ik doe namelijk
     meer dan alleen de boswachterstaken.
     Ik hou me ook veel bezig met de indeling
     van het bos en de oogst van het hout.
     Ik wil graag een mooi en natuurlijk bos
     en veel mensen vinden het dan raar dat
     we hout oogsten. Wat veel mensen niet
     weten, is dat het bos in Heerde nog erg
     jong is en vooral is aangeplant na een
     grote storm in 1972. Daardoor bestaan
     grote delen van het bos uit dezelfde
     soort bomen, die netjes in rijen staan,
     niet erg natuurlijk lijkt mij. Ik probeer de
     diversiteit van het bos te vergroten door
     andere soorten bomen meer ruimte te
     geven en het weghalen van het rijtjespa-
     troon zorgt er ook voor dat het bos er   “Het was al een droom van me om de Kebnekaise te beklimmen sinds ik 23 was.”
     veel natuurlijker uitziet!”
                                           Avontuur in de bergen
     De mooiste plekjes                    Afgelopen zomer heeft Bea op haar 67e de hoogste berg van Zweden
     Terwijl we door het bos rijden, wijst   beklommen, de Kebnekaise. Met 2.096 meter hoog en gelegen in het hoge
     Bea allemaal plekjes aan waar ze bomen   noorden van Zweden een lastige top om te beklimmen. Dat mag je gerust
     heeft laten weghalen. “Het lijkt nu wat   een enorme prestatie noemen en voor velen ook een grote inspiratie. Bea
     kaal, omdat we hier net hebben geoogst,   over haar avontuur: “Het was al een droom van me om de Kebnekaise te
     maar met een jaar of twee zie je al veel   beklimmen sinds ik 23 was. Het heeft even op zich laten wachten, maar
     meer verjonging.” Ik vraag Bea wat zij   afgelopen zomer heb ik het eindelijk gedaan. Ik heb die dag wel bijna 16 uur
     de mooiste plek vindt. “De hei”, ant-  gelopen, 1.800 meter klimmen en 1.800 meter dalen. Van ’s ochtends 7 uur
     woordt ze meteen, “en het Pluizenmeer-  tot ’s avonds half 12.”
     tje. Ik laat je beide plekken wel zien.”
     We komen aan bij de hei en Bea zet de
     auto aan de kant van het pad. “We lopen   en zo nodig bekeur. Zo let ik bijvoor-  buiten ben. Ik ben zelf echt een alles-
     hier deze duin op, dan hebben we een   beeld op loslopende honden. Dat doe ik   doener, dus is het heel leuk om werk te
     mooi overzicht. Dit is voor mij één van   omdat er veel vogels in de hei zitten, als   hebben waarbij je zoveel verschillende
     de mooiste plekken. Je hebt hier nog   er dan honden rondrennen, worden die   taken hebt.”
     zoveel ruimte en natuur om je heen, dat   verstoord. Ik ben liever gastvrouw dan
     heb je bijna nergens anders in Neder-  BOA. Ik vind het leuker om mensen te   De vrije natuur
     land.” Ondanks de kou lopen er nog veel   vertellen over het bos en te informeren   We rijden nog snel naar het Pluizen-
     mensen op de hei. “Sinds Corona en de   dan om te bekeuren. Maar de regels zijn   meertje, voordat het te donker is om
     lockdowns zijn mensen steeds meer de   er wel met een reden en meestal is die   iets te kunnen zien. “We hebben tussen
     natuur op gaan zoeken. Daardoor is het   reden het beschermen van de natuur.”   het Wollegrasven en het Pluizenmeertje
     de laatste jaren erg druk, maar ik vind   Bij de schaapskooi praten we met de   een stukje bos bijna helemaal geoogst.
     het zo leuk dat mensen de natuur weer                                  Dat was toen wel een ding. Veel mensen
     waarderen!”                                                            waren daar niet blij mee en de gemeen-
                                                                            teraad wou ook weten waarom we dat
     Gastvrouw in het bos                 ‘Ik vind het zo leuk dat          hebben gedaan. We willen hier het Plui-
     We lopen terug naar de auto en rijden                                  zenmeer en het Wollegrasven verbinden
     verder naar de schaapskooi. “De scha-  mensen de natuur weer           voor de vlinders en de hagedissen. Het
     pen zijn natuurlijk een belangrijk on-      waarderen!’                gekapte stuk bos verandert in een paar
     derdeel van de hei en volgens mij is het                               jaar tijd in een nieuw stukje hei. Nu ziet
     bijna ‘lammetjesseizoen’. Dat is altijd                                het er dus even lelijk uit, maar met een
     één van de tijden dat het een stuk druk-                               paar jaar is het weer hartstikke mooi!”
     ker is.” Terwijl we naar de schaapkooi                                 We komen aan bij het Pluizenmeertje
     rijden’, spreekt Bea een aantal mensen   schaapherder, de lammetjes komen pas   en ik zie Bea meteen genieten. “Ik vind
     aan. “Het begint al donker te worden en   over een week of drie. “Ook dat is be-  dit altijd ook zo’n mooie plek. Vooral als
     het bos is gesloten na zonsondergang.   langrijk in mijn werk, het onderhouden   het rustig is zoals nu, waan ik me hier
     Dat zeg ik altijd tegen de mensen die   van contacten: met de schaapherder,   echt in de vrije natuur.”
     er nog zijn, zodat ze daar rekening mee   met de ondernemers, maar ook met de
     houden. Dat is één van de taken die   bezoekers en de bewoners. Ik denk dat   Tekst en foto pagina 24: Kiron Born
     ik heb als boswachter, dat ik mensen   ik dat ook zo leuk vind aan mijn werk,   Foto kader: familie-archief Bea Claessens
     aanspreek op het naleven van de regels   dat ik álles doe en natuurlijk dat ik altijd
     VA-KRANT                                                                          MENS & WERK  |  25
   20   21   22   23   24   25   26   27   28   29   30